Begin 2

Lieve Mensen,

De dagen aan Lago de Atitlan waren heerlijk. De zon scheen elke dag; het was prachtig weer terwijl de dagen daarvoor het heel koud en regenachtig was geweest; dus dat was boffen.

Net voor mijn vertrek was bekend gemaakt dat in het meer zelf een nieuwe Maya-stad was ontdekt en afgelopen december was er een ruimte in Panajachel geopend als museum om mensen de foto’s en ontdekkingen te laten zien. Daar ben ik op de dag dat ik weer terug zou reizen naar Antigua nog naar toe geweest en het was heel bijzonder om te zien. De schoenen moesten uit en ze hadden het zo gemaakt dat het net was alsof je in het meer en tussen de ontdekte altaren en piramides liep; prachtig. Het is nog niet in het nieuws geweest; dat komt binnenkort. Er is ook nog een nieuwe Maya-stad ontdekt in het meer bij Rio Dulce. Ontdekt door een Duitse duiker; maar niemand wil dat daar verder onderzoek naar gedaan wordt; dus wordt dit nog niet bekendgemaakt. Ze zullen dat niet echt tegen kunnen houden, het heeft alleen nog wat tijd nodig denk ik. Wie weet hoeveel schatten er nog verborgen liggen in dit land…

De eerste dagen dat ik weer in Antigua was werd ik al snel geconfronteerd met het feit dat er een ware roof was op de betaalautomaten. Een huisgenootje van mij uit Duitsland vertelde dat haar bankrekening in Bolivia geplunderd was en dat terwijl zij daar helemaal niet geweest is. Claudia had het met onze rekening ook gehad en gelukkig ging dat “maar” om 100 euro, maar toch wel teveel als het gejat is.

Ik heb wel effe na moeten denken natuurlijk hoe ik dat deze keer aan ga pakken wat het pinnen betreft. Dat gedoe begint altijd voor Kerst en eindigt ergens in januari, maar als je pech hebt dan ben je wel mooi de pisang natuurlijk. Dat is wereldwijd een dure periode en toeristen zijn altijd onderweg, dus als je de methode kent dan is er altijd wel geld te halen. Dus nu ga ik elke keer van de ene naar de andere rekening geld overmaken; het geld meteen pinnen zodat er niks meer op de rekening staat en dat elke dag minimaal 2 keer….. wel wat meer werk dan normaal, maar als al het geld gestolen wordt dan kan ik natuurlijk wel weer huiswaarts keren en dan is er hier niks gebeurd. En dat zou toch zonde zijn. We moeten alleen nog iets zien te verzinnen voor de periode dat ik er niet ben en Claudia toch elke maand weer dingen moet betalen. Komt tijd komt raad; maar op dit moment voel ik me letterlijk een lopende rekening…

Meteen 2 januari ben ik alweer met mijn werk begonnen; het bezoeken van de families. Het is elk jaar weer zo leuk om te zien hoe hartelijk ik door de mensen ontvangen wordt. Ze weten van te voren niet wanneer ik kom natuurlijk; dus is het altijd een verrassing.

Dit jaar vallen er weer enkele kinderen af.

Twee Padrinos zijn gestopt met sponsoren. Drie kinderen willen niet verder gaan met hun studie omdat ze het afgelopen jaar een baantje hebben gevonden en liever blijven werken. Een meisje is zwanger en stopt ook.

En het goeie nieuws is dat er weer nieuwe Padrinos zich aangemeld hebben; dus mag ik weer op zoek naar 6 nieuwe kinderen. Geweldig.

Als ik in San Pedro loop wordt ik regelmatig aangesproken met de vraag of ik nog nieuwe kinderen in wil schrijven. Zondag kwam er een mevrouw naar me toe en vertelde dat ze mij vorig jaar al aan had willen spreken maar dat ik altijd zo snel liep dat ze me nooit bij kon houden of in kon halen. En roepen doen de mensen hier niet; hooguit wordt er een keer gesist of gefloten, maar ik reageer daar eigenlijk nooit op, dus dan weet ik ook niet of het voor mij is natuurlijk.

Nu had ze mij naar boven in het dorp zien gaan en had gewoon staan wachten. Ze zei: je moet toch weer naar beneden langs deze weg, dus ik dacht dan ga ik hier maar staan wachten dan heb ik ze zeker…! Ik ben daar vanmorgen op huisbezoek geweest om een beetje een indruk te krijgen van het gezin en heb beloofd dat ik binnen een week iets laat weten. Er komen waarschijnlijk nog meer mensen op mijn pad, dus dan wordt het toch weer keuzes maken.

Ik ben op zoek geweest naar een andere winkel op de markt om schoenen voor de kinderen te kopen. Een winkel die ik vorig jaar al in ‘t oog had. Niet omdat de schoenen daar goedkoper zijn, maar wel zeker zo goed en de kinderen moeten er toch 10  maanden mee kunnen doen. En de meeste kinderen moeten toch een stuk ove het zand naar huis.

Alles is weer wat duurder geworden dan vorig jaar; voor de mensen hier is dat moeilijk want hun salarissen gaan er niet op vooruit. Verder ga ik alles in dezelfde winkeltjes kopen als andere jaren; daar kennen ze mij en dat is vaak wel zo makkelijk als ik eens een keer vergeten ben om geld mee te nemen. Het vertrouwen is dan zeker zo belangrijk dan een voordeel van enkele euros per familie.

Claudia heeft ook hard gewerkt. Bijna alle copieen van de overgangsrapporten heeft ze al opgehaald en ook brieven en tekeningen voor de Padrinos. En dat scheelt mij echt een hele hoop werk. Dat geeft weer wat ruimte om andere dingen te doen.

Elke school is afgelopen jaar begonnen met computerles voor alle kinderen van de bovenbouw.

Daar moet per kind ook alweer € 5 voor betaald worden. En dat aan het begin van het schooljaar tegelijk  met de inschrijving van het kind. Dat maakt het weer lekker gecompliceerd. Want er is niet een familie in mijn project die dat voor kan schieten; dus moet ik zorgen dat dat overal al klaar ligt.

 

Dit was het voor deze keer; ik ga weer op pad!

 

Lieve groet, Mieke