Hard en Hart

Lieve Mensen,

Er zijn verschillende kinderen blijven zitten; moeten dus een schooljaar overdoen.

Allemaal om verschillende redenen. Enkele pubers die geen zin hadden; een kind wat niet goed mee overkan in de klas maar omdat er teveel kinderen zijn kan er geen extra aandacht  gegeven worden en van een gezin blijven moeten er 3 het schooljaar overdoen. Ik heb met alle gezinnen gesproken. Ze krijgen nog allemaal 1 kans. Geen zin hebben of je kinderen niet stimuleren of huiswerk controleren vind ik iets anders dan wanneer een kind het om welke reden niet aankan. In alle projecten worden de  kinderen meteen uitgeschreven ongeacht wat de reden van blijven zitten is. Dat vind ik wel wat rigoreus, dat ga ik niet doen. Maar twee kansen geven vind ik teveel, zeker als ze er met de pet naar gooien. Soms kan er wat gebeuren in een gezin, wat uiteindelijk de reden van niet overgaan is. Ik heb gezinnen gehad waarvan de vader overleden is; en dan is het best begrijpelijk dat een kind er helemaal niet meer bij is met zijn of haar gedachten; je weet maar nooit wat er in zo’n hoofdje omgaat. Als iemand niet kan is het ook weer wat anders. Dit ene meisje gaat nu naar speciaal onderwijs omdat ik denk dat dat beter is voor haar. Ze moet zomaar voor de derde keer een jaar overdoen en niemand weet waarom….

Dat is ook niet echt motiverend voor een kind. Ik heb wel stevige gesprekken met zowel de kinderen als met alle ouders gevoerd. Ze moeten tenslotte niet denken dat het geld in nederland wel aan een boom groeit; net zo min als hier. Iedereen moet er voor werken. Ze hoeven niet allemaal tienen te halen maar wel hun best doen. En ze hebben allemaal beterschap beloofd.

Misschien komt het wat hard over, maar ook zulke dingen horen erbij denk ik. En er staan hele rijen gezinnen en kinderen te wachten, dus daar ontbreekt het niet aan.

Inmiddels ben ik al volop inkopen aan het doen met gezinnen op de markt. Wel weer heel leuk, want dat heb ik vorig jaar natuurlijk gemist. Claudia had het toen in mijn plaats gedaan, maar ik moet zeggen dat ik wel blij ben dat ik het dit jaar weer zelf mag doen. Meestal heb ik ‘s ochtends de eerste afspraak om 9 uur en dan ‘s middags nog een; dus twee gezinnen op een dag. Dat gaat net; soms heb ik geen tijd om thuis te gaan eten omdat het dan net te ver lopen is om weer op tijd terug te zijn voor de volgende afspraak dus eet ik maar wat tussendoor. En dan ben ik ‘s avonds tussen 7 en half acht klaar; dus lange dagen. De gezinnen bellen me als ze de lijsten met de schoolbenodigdheden van de school gekregen hebben zodat ze niet terug hoeven te komen om die spullen nog op te halen. Soms lukt dat niet en dan komen ze wel een tweede keer terug; ook geen probleem. Alle kosten zijn weer gestegen en elke school vraagt per leerling een bedrag van € 5 per jaar voor computerles. Op zich heel goed dat ze dat ook krijgen natuurlijk. Maar dat maakt het voor veel gezinnen wel moeilijker allemaal; niet iedereen kan dat betalen. Voor de kinderen van mijn gezinnen wordt dat betaald dus voor hun is het wel makkelijk gelukkig. En het moet voor maart betaald worden anders krijgen ze geen toegang op school. Klinkt ook hard, maar hier kunnen ze er soms rare regels op na houden; terwijl ik me afvraag of dat zomaar mag…

Inmiddels is de nieuwe president geinstalleerd en iedereen hoopt maar dat het nu weer beter gaat. Hoop is in dit land wel heel belangrijk. Alleen al het schoolsysteem zou wel wat mogen veranderen. Een uniform dragen is heel goed, maar dat iedereen ook nog z’n eigen potlood en boekjes moet kopen is wel wat teveel van het goeie. En elk jaar moeten het weer andere zijn; net een andere uitgever of een ander merk. Alle meisjes moeten bijvoorbeeld dit jaar over hun b’h een hemd dragen, dat is verplicht. Alle jonge meisjes die een mini b’h-tje aandoen moeten daar een witte top over dragen. Das voor de veiligheid. De gymschoenen van een van de meisjes uit de vijfde klas moeten perse rose/wit zijn. Elk kind wat een andere kleur heeft verliest punten op het eindresultaat. Hoe gek kun je het maken. Voor de gym moeten ze een wit shirt aan, maar de ochtendschool eist een shirt met een embleem van de school; terwijl de middagkinderen gewoon een wit shirt aan mogen met een blauwe trainingsbroek. De ochtendschool eist een compleet tainingspak, ook met embleem. Allemaal extra kosten voor de families. Bijna niemand is het er mee eens; maar ze durven ook weer niet tegen het systeem in te gaan. Dat is maar een enkeling die z’n mond open durft te doen. De vraag is altijd of je er iets mee opschiet natuurlijk.

Maar ze kunnen het zo gek niet maken; ik blijf het verschrikkelijk leuk vinden om alle spullen met en voor de families te kopen. Al die stralende gezichtjes altijd maar weer.

Morgen -zaterdag- gaat hier een heel groot evenement van start. Behalve groot ook heel bijzonder. Ze wilden 1500 mensen bij elkaar hebben om de vulkaan Agua te beklimmen en dan boven rond de krater een groot hart van alle mensen te vormen. Er waren zoveel enthousiaste reacties dat niet 1500 maar 10.000 mensen zich ingeschreven hebben om mee te doen. Iedereen mocht zich inschrijven en ik heb gehoord dat er ook 5 mensen/kinderen meegaan die in een rolstoel zitten. En natuurlijk gaan ook heel veel buitenlanders mee; er lopen hier mensen rond van de hele wereld. De bedoeling is om een hart van vrede te vormen voor de hele wereld en misschien ook nog in het recods-boek te komen. Er worden foto’s gemaakt door mensen in helikopters; er is een samenwerking met europa, dus misschien komt het wel op t.v. Ik heb geen tijd, anders was ik meegegaan. De eerste groep vertrekt om 3 uur in de ochtend; het zijn vijf groepen van elk 2000 mensen. Het is 4 uur klimmen, dan is het al een heel georganiseer om dat daarboven allemaal goed te krijgen en dan komen ze ook weer in groepen terug. Hier zal het wel op t.v komen. Het lijkt me super.

10.000 mensen op 21-01-2012 die samen een hart vormen voor vrede op de wereld en dan ook nog in dit land boven op een grote vulkaan; iets mooier kan bijna niet. En dat geeft ook weer hoop.

 

Lieve groet Mieke