K(n)apper

Lieve mensen,

Ondanks dat er vele gezinnen zijn die iets willen vertellen aan iedereen die de site bezoekt, wordt het ook weer tijd dat ik iets van me laat horen.

Afgelopen week hebben we weer de bekende “knipweek” gehad.

Voor de nieuwe lezers; dan mag elk gezin dat deel uitmaakt van het project met hun kinderen komen en alle mensen van dat gezin worden dan gratis geknipt. Mayra, de kapster, wordt betaald van het extra sponsorgeld en daarom kon deze actie ook dit jaar weer doorgaan. Gelukkig maar, want dat is bere-gezellig. Het was duidelijk dat de meisjes van de gezinnen het hele jaar niet meer naar de kapper geweest waren, en sommige willen dat ook niet. De jongens moeten wel natuurlijk, maar de ouders zijn helemaal blij dat het ’n keer gratis is.

Zoals altijd knipte Mayra elk kind met heel veel liefde en toverde elk meisje om zodat die zich daarna ’n ware prinses voelde. Ik had weer een hele handel speldjes en frutseltjes gekocht voor in haren en zelfs de moeders waren er wild op…

De jongens kende je soms niet meer terug; lekker kaal geschoren kunnen ze weer fris en fruitig naar school. Vaak laten ook de moeders hun haren knippen, de punten eraf, want lange zwarte haren hoort toch bij de cultuur hier in Guatemala.

Het hele gebeuren vond weer plaats in San Pedro las Huertas, op de school voor bijzonder onderwijs: Brillo de Sol. Als dank dat we daar zo ongeveer 4 dagen mogen knippen, kunnen alle leerlingen van die school die willen ook even plaatsnemen op de stoel.

Mayra vertelde mij dat ze er naar uitgekeken had en gehoopt had dat ze ook dit jaar weer van de party mocht zijn. De laatste dag vertelde ze mij dat ze met enkele gezinnen wel erg te doen heeft vanwege de armoede. Daarom had ze bedacht om nog twee of drie keer in het jaar de haren van alle jongens in het project te knippen. Gratis. Dat ontroerde me wel moet ik zeggen.

De gezinnen weten dat nog niet; als we in de laatste week bij elkaar komen wordt hun dat verteld.

En ik denk dat ze er super blij mee zijn! Als je bijvoorbeeld 3 jongens hebt dan ben je per knipbeurt toch al gauw minimaal € 3,50 kwijt. En dat is best veel als bedankt dat je dan die dag misschien weinig of geen eten hebt voor je gezin.

Vier kinderen van de familie Juarez kwamen alleen. Moeder bleef thuis bij de jongste kinderen, vader was werken en de oudste zoon had teveel huiswerk om mee te komen.

Dit gezin is vorig jaar verhuisd en wonen ver boven San Pedro, onder aan de voet van vulkaan. Ik was er nog niet op bezoek geweest omdat ik niet wist waar ze woonden. De jonste van de vier is 5 jaar; ze hadden drie kwartier gelopen om gratis geknipt te worden. Een van de armste gezinnen in mijn project, een leuk en gezellig gezin waar ik altijd welkom ben. Terug lopen is dan ongeveer ’n uur omdat ze dan moeten klimmen met die kleine voetjes..

Ze kwamen midden op de ochtend; dan moet je bedenken dat ze als ze klaar zijn weer dat uur terug moeten dus; ze moeten zich dan omkleden en dan weer 45 min naar school en als de school om 18.00 uur weer uit is dan lopen ze nog ’n uur en dan is het pikkedonker.

De dag van de afspraak moesten ze dus 2x op en neer. Ik vroeg of ze al ontbeten hadden. Nee, was het antwoord. En op de vraag of ze wel iets eten elke dag voordat ze naar school gaan was het antwoord: soms, als er eten is. Op elke school is een winkeltje, zo ook op Brillo de Sol. Toen ze alle vier klaar waren en er prachtig uitzagen vroeg ik of ze met me mee wilden komen. We stonden voor de winkel en ik vroeg wat ze zouden kiezen als ik het zou betalen. Ze kozen voor brood. Ik kocht 4 broodjes met wat kip erop en voor ieder ’n pakje drinken.

Na vele malen Gracias gingen ze met z’n vieren op ’n muurtje zitten. Ik denk niet dat ik al ooit kinderen zo zorgvuldig heb zien eten; ze genoten van elke hap die ze namen en elke keer bekeken ze het broodje. Ze genoten van elke slok die ze dronken uit het kleine pakje vruchtensap. En ze straalden helemaal. Ik kon m’n ogen niet van ze afhouden; het was zo mooi om te zien. Toen ze klaar waren kregen Mayra en ik van alle vier ’n dikke knuffel en huppelend en blij vertrokken ze weer.

Kijk ’s wat ’n prachtig plaatje ik van ze gemaakt heb; een mooie herinnering.

 

Lieve groet Mieke