Oproep!

Beste Mensen,

Zoals iedereen weet ben ik op dit moment in Guatemala.
Gelukkig is alles tot heden heel goed verlopen.
Maar net als voorgaande jaren wil ik toch weer een extra oproep doen.

Een moeder van een van mijn gezinnen belde mij vorige week met de vraag of ik nog Padrinos had voor een klasgenootje van haar oudste zoon. Zij en haar man hebben deze jongen tijdelijk (?) in huis genomen omdat er thuis nogal problemen waren.
Ik moest haar helaas teleurstellen.
Inmiddels heb ik kennis gemaakt met de jongen en hij vertelde mij zijn verhaal.
Ik heb hem gevraagd of hij wat op papier wilde zetten en of ik dat samen met een foto per mail mocht verzenden.
Met zijn toestemming onderstaande brief en foto.

Mijn naam is Wilmer en ik ben 14 jaar.
Ik wil in deze brief alleen maar vragen of iemand mij kan helpen.
Want ik heb geen steun van mijn ouders; mijn vader liet ons in de steek voor de alcohol.
Dus zijn mijn ouders gescheiden en toen werd mijn moeder ziek dus kon ze mij ook niet helpen.
Dat gebeurde allemaal 8 jaar geleden, toen ik nog klein was.
En mijn familie kan mij ook niet helpen met mijn schoolspullen; want als ik iets nodig heb dan kunnen ze mij dat niet geven.
Maar er zijn gelukkig nog andere mensen die me helpen, maar mijn familie wil niet dat ik daar ben.
Daarom wil ik vragen of iemand van u mij kan helpen alsjeblieft.
Mijn familie kan mij niet helpen met schoolspullen, uniformen en schoenen voor mijn studie.
Dat zou voor mij betekenen dat ik verder kan gaan met mijn studie en ook alle spullen mee kan nemen die ik nodig heb voor school.

Wilmer

Ik wil hier nog aan toevoegen dat Wilmer een oudere broer heeft die ook verslaafd is aan alcohol en een oudere zus die niks met hem te maken wil hebben. Zijn moeder ligt al een hele tijd in het ziekenhuis en gelukkig kan hij voorlopig in het gezin blijven waar hij nu is. Onderdak en wat eten is het enige wat ze hem kunnen geven, maar betekent op dit moment al heel erg veel. Hij kan met de oudste zoon van mijn gezin naar school en samen maken ze hun huiswerk.

Later op de dag sprak ik een prachtig en intelligent meisje van 13 jaar.
Ik was op de Brillo de Sol; de school voor kinderen die iets meer aandacht nodig hebben en krijgen als op een gewone basisschool. Ze vertelde dat ze samen met haar 2 broertjes en kleine zusje met toestemming op deze school zaten.
Maar ze wilden liever niet meer naar huis omdat ze het daar niet fijn vonden. Ze kenden hun biologische vader niet en hun moeder had inmiddels een andere vriend en samen hadden die een baby van enkele maanden.
Ze vertelde dat hun stiefvader hun mishandelde als hij thuis was en dat hun moeder liever had dat ze ergens anders gingen wonen. Dus, zei ze heel verstandig, hoop ik maar dat we snel een ander gezin vinden dat ons wil adopteren, dan hoeven we niet meer naar huis. Later heb ik een van de leerkrachten gesproken en ze zijn inderdaad bezig om de moeder zover te krijgen dat ze de papieren bij een advocaat gaat tekenen. De regels en wetten zijn hier anders dan in Nederland.
Als het kon zou ik ze het liefst allemaal meenemen, maar dat gaat niet.

De kinderen zijn alle 4 erg intelligent en hoeven dus niet naar het speciaal onderwijs. Maar ze mogen daar wel blijven zodat ze in ieder geval, ook al gaan ze naar verschillende gezinnen, elkaar elke dag nog zien en met elkaar kunnen spelen.

Maar ze hebben natuurlijk niks; geen schoolspullen etc.
Met toestemming van de leerkracht heb ik de kinderen uitgelegd dat ik een project heb en hun graag wil helpen.
En met toestemming van hun allemaal heeft de oudste een brief geschreven en ook die heb ik vertaald en plaats die hieronder, samen met een foto van de kinderen.

Hallo, mijn naam is Evelyn en ik ben 13 jaar.
Ik wil jullie heel graag een gelukkige Valentijnsdag wensen en hoop dat God jullie mag beschermen.
Mieke heeft me verteld over het project en ik wil vragen of iemand mij, mijn zusje en mijn broertjes kan helpen. Ze heten Gustavo, Estefani en Josue.
Wij willen heel graag verder studeren, maar we hebben geen geld om onze schoolspullen, uniformen en schoenen te kopen.
Mijn moeder kan alleen eten voor ons kopen als ze geld verdient heeft met het maken en verkopen van tortillas. Als iemand ons kan helpen met schoolspullen zou dat een zegen van God zijn.
Wij hebben wel een stiefvader maar die geeft niks aan mijn moeder.
Hij slaat mijn broertjes en mijn zusje en mij; en een keer kwam er bloed uit mijn mond.
Daarom heb ik besloten dat het beter is om weg te gaan en ik heb gevraagd of we bij de juf van de school mogen wonen.
Mieke is heel leuk en ik hoop dat haar project gezegend mag worden.
Ik hoop ook dat God u en uw huis mag zegenen voor alle dingen die u doet voor dit project.
’n Hele dikke knuffel voor jullie allemaal; ik hou van u.
Een hele fijn Valentijnsdag gewenst.

God houdt van u.

Hoogachtend, Evelyn

DSCN6218

En terwijl weinig moeders hier de geboortedata van al hun kinderen weten; wist deze dappere dame, zonder zich ook maar een ogenblik te bedenken, ze mij allemaal te vertellen.

Evelyn, 28-11-2001; Gustavo, 22-05-2005; Josue, 30-11-2008; Estefani, 15-08-2010.

Beide verhalen van de kinderen hebben mij enorm geraakt. Ik kan ze helaas niet mee naar Nederland nemen. Het enige wat ik kan doen is hun verhaal doorgeven in de hoop dat er mensen zijn die een bijdrage willen leveren zodat ik voor deze kinderen de schoolspullen kan gaan kopen zodat ze in ieder geval dit jaar met hun studie door kunnen gaan. Mochten er mensen zijn die geïnteresseerd zijn om voor een van deze kinderen Padrinos te worden, dan kan dat natuurlijk ook. Als ik voor alle 5 de kinderen uniformen, schoenen, gymkleding, gymschoenen, rugzakken en schoolspullen ga kopen dan zou dat ongeveer € 900 gaan kosten. Een uniform houdt in: 2 bloezen, 2 truien, 2 broeken of rokken, sokken of kniekousen, compleet gympak en ondergoed.

Wat tijd betreft kan ik het nog makkelijk halen; wat de financiën betreft niet.

Mocht iemand van u, of mocht u iemand kennen die, een bijdrage wil geven voor deze kinderen dan is dat geld heel erg welkom. Onderaan deze brief vindt u alle gegevens van stichting Mimariposa.
Alvast heel erg bedankt en vanuit Guatemala een warme en

Vriendelijke groet,

Mieke Blankers