Kinderen

Lieve Mensen,

Het bijzonder en leuke is dat er al heel wat Padrinos zijn die de kinderen die ze sponsoren ook bezocht hebben. Soms heb ik de mensen hier ontmoet, hebben ze samen met mij gezinnen bezocht; besloten om een kind te sponsoren en zelf hun kind “uitgezocht”.  Soms zijn ze met me mee geweest en hebben later vanuit hun thuisland een mail gestuurd dat ze besloten hebben een kind te sponsoren. Soms sponsoren mensen al een kind en bezoeken, om welke reden dan ook, Guatemala en gaan op bezoek bij de familie van het kind dat ze ponsoren. Dat zijn, behalve leuke, ook heel bijzondere dingen en als ik erbij ben vind ik het zelf ook altijd en nog steeds ontroerend hoe mensen van verschillende delen van de wereld elkaar dan ontmoeten.

Twee jaar geleden kwam ik een jonge vrouw tegen en ze besloot ook om een kind te helpen met haar studie. Toen ze weer thuis was (U.S.A.) stuurde ze mij een mail dat vrienden van haar en daar weer de ouders van ook een kind wilde sponsoren. Zo kan dat gaan. Vorig kwam ze voor een week terug om weer bij dat kind op bezoek te gaan. In de eerste week dat ik nu hier in Guatemala was kreeg ik een mail van haar dat ze samen met een vriendin voor een paar dagen wilden komen; haar vriendin wilde ook graag een kindje helpen. Ik had al een kind in gedachten en we zijn samen op bezoek gegaan in dat gezin. Het is zo bijzonder om daarbij te kunnen en te mogen zijn. Om te zen hoe blij zo’n kind en de ouders zijn; en op hetzelfde moment ook heel verlegen. Dit gezin is het grootste in mijn project en 6 kinderen werden al gesponsord. Dus het kind dat nu aan de beurt was wist wel heel goed wat de sponsoring inhoudt. Elk jaar mee te mogen naar de markt; zelf je rugzak en je schoenen uit te mogen zoeken; dat is natuurlijk geweldig. En dan stond hij ook nog oog in oog met zijn Madrina; dat maakte hem heel erg verlegen. De hele familie was thuis; alle kinderen en ook hun ouders. Tien kinderen hebben ze en de oudste dochter heeft ook een dochtertje en woont samen met haar bij de rest van de familie. Er is nooit iemand die schreeuwt, hard roept of wat dan ook. Als er een kind is dat iets krijgt is er bij de anderen geen spoor van jaloezie te zien; alles wordt gedeeld en iedereen is blij voor elkaar als het goed gaat. Ze helpen elkaar met het maken van huiswerk en als ik naar de markt ga met de kinderen dan is er altijd een van de ouderen die mee kijkt of de schoenen wel goed passen en helpt met strikken etc. Een bijzonder gezin. Er werden op en neer foto’s gemaakt; gepraat en dingen uitgewisseld met de kinderen van het gezin en de 2 jonge vrouwen uit het andere land. Ondertussen werd door de een en de ander nog dingen aan mij gevraagd over school en de dingen die misschien nog aangeschaft moesten worden. Het was gezellig en iedereen genoot zichtbaar.

De vader van het gezin zei op een gegeven moment tegen mij dat hij moest gaan werken, maar voordat hij wegging nog heel graag iets wilde zeggen. De andere dames kwamen er bij staan en alle kinderen en de moeder waren stil. “Mieke”,  begon hij, “ik denk dat we elkaar bijna 7 jaar geleden voor het eerst ontmoetten. Ik heb een mooi en groot gezin, maar als vader zou ik ze nooit dat kunnen geven wat ze nu via jou project krijgen en dat is de studie. Ik weet niet hoe ik jou en de Padrinos ooit kan bedanken; daar heb ik echt geen woorden voor”. En opeens begon die man te huilen, en wij ook. Hij kwam op me af en gaf me een dikke knuffel en bleef maar huilen, en daarna kregen de andere meiden ook een knuffel en kwam hij weer naar mij. Op zo’n moment heb ik bijna geen woorden. Kan ik alleen maar zeggen dat we met heel ons hart heel graag willen helpen en dat gewoon “dankjewel” echt genoeg is.

Deze mensen hebben een prachtig gezin met hele intelligente kinderen die heel gemotiveerd zijn en van de ouders alle kans krijgen om te studeren; een kans die ze zelf niet gehad hebben, maar hun kinderen zeker gunnen in plaats van heel jong te gaan werken. En om al die mondjes elke ochtend te kunnen vullen met een beker koffie en wat bonen is al heel wat. Ik ben blij dat ik dit gezin ooit gevonden heb zodat deze goed opgevoede en intelligente kinderen in ieder geval een kans krijgen om de school af te maken en als ze willen nog een opleiding te volgen ook. Dankzij de Padrinos.

 

Lieve groet Mieke