Water

Lieve Mensen,

Van stichting EduCare in Nederland kwam voor mijn vertrek de vraag of ik in deze periode kon zorgen dat er op verschillende scholen waterfilters geplaatst zouden worden en behalve dat of er ook een soort van controle zou kunnen komen om er zeker van te zijn dat deze donatie goed gebruikt zou worden.

’n Hele opdracht en behalve dat ook een hele verantwoordelijkheid die nogal wat tijd kost.

Omgerekend zouden voor de donatie die deze stichting wilde geven 125 waterfilters gekocht kunnen worden; en dat zijn er nogal wat. Als je bedenkt dat er in de klassen op de scholen soms 40-50 kinderen zitten dan kun je uitrekenen dat er nogal veel kinderen bereikt worden met schoon drinkwater. Vorige week had ik ’n vrije dag en ben op bezoek geweest bij de fabriek waar de filters gemaakt worden.

Ze vertelden mij dat ze sinds 2 jaar een nieuw programma hebben en dat houdt het volgende in: wanneer er grote donaties gegeven worden gaan er speciaal daarvoor aangestelde personen naar scholen om in elke klas van de school een waterfilter te plaatsen. Er wordt eerst een afspraak gemaakt om uit te leggen hoe het werkt en vervolgens wordt er een datum afgesproken om uitleg aan de leerlingen, de leerkrachten en alle ouders te geven, mochten die ook geïnteresseerd zijn. Het uiteindelijke doel is om in alle klassen van alle scholen in Guatemala een waterfilter te plaatsen zodat alle leerlingen schoon drinkwater hebben. De ouders die aanwezig zijn bij zo’n voorlichting krijgen allemaal de kans om 15 (alles is hier 15; de bus komt over 15 minuten, het is 15 minuten lopen….de salarissen worden elke 15 dagen uitbetaald etc) dagen lang gratis zo’n filter te gebruiken. Na die 15 dagen kunnen ze, zonder voorwaarden, beslissen of ze die filter willen kopen en omdat bijna niet een familie het totale bedrag in een keer neer kan tellen, kunnen ze de complete filter in termijnen betalen. Zo verspreid het zich en het zou geweldig zijn als daarmee heel veel ziektes voorkomen kunnen worden.

Het water wat hier uit de kraan komt is echt niet om te drinken; ook niet voor de mensen hier; maar als je geen geld hebt om flessen water te kopen dan moet je natuurlijk iets. Met als gevolg dat vooral veel kinderen diarree krijgen en moet braken.

Om het hele project heen kunnen de scholen zelf natuurlijk ook weer een belangrijk project maken dat als educatie gebruikt kan worden. De daarvoor aangestelde mensen van de fabriek blijven zelf contact houden met de scholen zodat er niet alleen gedoneerd wordt maar ook in de gaten gehouden wordt of alles goed gebruikt wordt en als het nodig is dan wordt nog ’n keer uitleg gegeven. Een prachtig initiatief dus; waar ik helemaal vertrouwen in heb. Voor mij ook makkelijk dat ik het uit handen kon geven; want om eerst zoveel scholen te gaan bezoeken en door het jaar heen ook nog in de gaten proberen te houden of alles goed loopt is bijna niet om te doen; zeker niet omdat ik zelf met het sponsorproject al meer dan genoeg werk heb.

Marisol werkt in dit district en zij zou de scholen uitzoeken en proberen om in mijn laatste week nog zoveel mogelijk te regelen. En dat is haar gelukt. Ze is woensdag en donderdag al op 4 scholen geweest. Ik kon niet mee omdat ik in mijn laatste dagen nog teveel afspraken heb die ik niet meer kan verzetten. Vanochtend (vrijdag 26-2) ben ik wel mee geweest en we gingen naar 2 verschillende scholen, dichtbij de hoofdstad.

Het geheel was toch grootser opgezet dan ik in eerste instantie had durven dromen. De oudste leerlingen moesten mee helpen om de filters te sjouwen en te plaatsen; de geluidinstallatie stond klaar; de kinderen die de vlag mochten vasthouden stonden keurig in uniform en door een van de leerlingen werden we welkom geheten. Er werd iedere keer een andere leerling uitgenodigd en het programma zag er ongeveer als volgt uit: welkom, daarna kwam een leerling die voorging in gebed wat door alle aanwezigen werd herhaald, daarna een leerling die in het kort vertelde hoe belangrijk water is in het leven, een van de leerkrachten die de leerlingen welkom heette en zei dat ze allemaal heel goed op moesten letten, weer een andere leerkracht die de ouders welkom heette, dan werd het volkslied gezongen en kwam de directrice die het woord gaf aan Marisol. Een heel circus, omdat ook na elke persoon geapplaudisseerd werd, maar wel heel aandoenlijk. Op de eerste school kregen we na afloop een broodje met ik weet niet wat erop; maar omdat we al om 7 uur ’s ochtends vertrokken waren smaakte dat natuurlijk heerlijk. De tweede school was kleiner en het gehele ritueel herhaalde zich. De kinderen van beide scholen luisterden echt heel aandachtig naar de uitleg. Op de 2e school moest meer dan de helft van de leerlingen dekking zoeken in de schaduw omdat de zon opeens nogal fel doorbrak en dan is het gewoon veel te heet.

Ook daar werden we verwend met brood, wat we dankbaar aan – en meegenomen hebben omdat we nog vol zaten van het andere ontbijt. En als klap op de vuurpijl kreeg ik een diploma uitgereikt; als er een belangrijke gebeurtenis afgesloten wordt dan wordt er vaak een diploma uitgereikt om te bedanken en te laten zien hoe belangrijk men iets vindt.

Het was een geweldige ochtend; te weten dat met deze donatie zoveel scholen schoon drinkwater aan zoveel kinderen kunnen geven en wat zich misschien wel gaat verspreiden naar hun families thuis. Op een school van deze week zaten bijna 1000 leerlingen; tel uit je winst.

Het is zo iets normaal in een land als Nederland en zo bijzonder in een land als Guatemala.

Bedankt stichting EduCare; ik denk dat jullie meer bereikt hebben dan jullie kunnen dromen.

Lieve groet, Mieke