Talenten

Lieve Mensen,

Voor elke afsluiting van een studie krijgen de kinderen een diploma en worden er ook officiële bijeenkomsten gehouden. Iedereen ziet er op z’n zondags uit; en soms wordt er gedanst. Er is in ieder geval altijd muziek aanwezig en een veel te grote geluidsinstallatie waardoor de muziek tot op het bot door dondert en geen mens elkaar meer kan verstaan. Dat hoort erbij; dat wordt gevierd. Er worden officiële foto’s gemaakt door een fotograaf die uitgenodigd wordt en waar ook altijd de leerkracht en de directeur van de school opstaat; met natuurlijk de vlag van Guatemala.

Om een idee te geven welke kinderen een fase afgesloten hebben en een fase hogerop gaan in dit nieuwe schooljaar zie bijgaande foto’s met uitleg.

Behalve dat er veel kinderen het schooljaar over moeten doen zijn er natuurlijk ook veel die super goed hun best doen en heel erg gestimuleerd worden door hun ouders en/of broertjes en zusjes.

Claudia (zie foto) is jaren gesponsord door Padrinos en wegens omstandigheden was ze uit mijn gezichtsveld verdwenen. We vonden elkaar weer terug en ze vertelde dat ze nog steeds dezelfde droom had; Perito contador; wat expert boekhouder betekent. Inmiddels had ze een kind gekregen; maar zoals altijd had ze ook alle dingen goed op een rijtje en ik besloot de gok te wagen. Vorig jaar moest ze nog een jaar middelbaar onderwijs afmaken voordat ze met de nieuwe opleiding kon en mocht beginnen. Met meerdere sponsors wordt haar opleiding nu betaald. Ze werkt keihard en zal er alles aan doen om elk schooljaar te halen. Deze opleiding duurt 3 jaar en Claudia gaat met plezier naar school.

Nora (zie foto) haar verhaal heb ik in het vorige verslag verteld. Later kwam ik haar moeder tegen en die vertelde dat ze ’s nachts wakker was geworden omdat Nora lag te  huilen. Ze ging er naartoe om te vragen wat er aan de hand was en Nora vertelde: ik huil omdat ik zo blij ben dat ik nog een opleiding mag volgen. Ik heb geen verdriet; ik ben heel gelukkig. Nora maakt het prima; ze straalt.

Raul (zie foto) is een verhaal op zich. Ik hoorde van zijn tante (waarvan de kinderen ook gesponsord worden) dat de oudste zoon van haar zus goed kan leren en dat ze er alles aan doen om hem ook te laten studeren. Zijn moeder werkt 6 – 7 dagen per week in de hoofdstad en verdient daarmee bijna

€ 200 per maand; daar moet het reisgeld nog vanaf; elke maand € 50 huur en dan nog gas, water en licht; eten; schooluniformen en benodigdheden etc etc. En er moet natuurlijk ook gegeten worden; ze zijn met vijven, de vader is niet in beeld. Omdat Raul zo goed kan leren kon hij ingeschreven worden op school en zou de moeder in gedeeltes alle mogen betalen. Maar ik weet uit ervaring dat op het end van het jaar de betalingen nog niet afgelost zijn en de schulden weer meegaan naar het volgende jaar. En dan heeft deze moeder nog geluk; want normaalgesproken worden de leerlingen niet toegelaten.

Ik wilde heel graag kennis met Raul en zijn moeder maken en had een afspraak gemaakt. Wow!

Wat een serieuze jongen met wat een prachtige puntenlijsten! Hij gaf me een hand en zei: dag mevrouw, ik vindt het leuk om kennis met u te maken. Een basketbalspeler; een boom van een jongen voor zijn leeftijd. Hij vertelde dat hij studeren geweldig vindt en ook heel leuk om te doen. Hij was tot heden altijd de beste van de klas geweest en dat betekend dat je dan ook elk jaar in het defilé de vlag van de school mag dragen. Hij had nog nooit lager dan een 9 gescoord voor welk vak dan ook en hij zei dat hij, behalve basketbaal speler ook graag fysiotherapeut wil worden. Raul is dit jaar gesponsord voor een gedeelte door extra donaties. Raul en ook zijn moeder zijn helemaal gelukkig hiermee.

Marlon; al jaren bekend in mijn project. Afgestudeerd als leraar in het afgelopen jaar; en gaat dit jaar terug naar de universiteit om zijn diploma te halen voor directeur van een school. Hij werkt 5 dagen per week om naast het sponsorbedrag zijn eigen bijdrage te betalen; ’n voorbeeld voor veel andere studenten.

Maria – Esperanza heeft haar verhaal verteld in een vorig verslag. Ze wil heel graag doorstuderen. Haar droom was en is nog steeds om tandarts te worden. Een opleiding die (bijna) niet te betalen is en daarom gaat ze volgend jaar beginnen aan de opleiding psychologie. Dit jaar wil ze gaan werken zodat ze ook een gedeelte mee kan betalen. Ik hoop zo dat we dat kunnen realiseren voor haar; met meerdere sponsoren zou het bijna wel moeten lukken.

Over alle kinderen valt natuurlijk iets bijzonders te vertellen; maar omdat deze jongelui heel bijzonder zijn verdienen zij het om even gezien te worden; B.O. betekent Beroepsonderwijs en daarachter de naam. M.O. betekent Middelbaar onderwijs met ook daarachter de naam, en natuurlijk de kleuters die dit jaar voor het eerst naar de 1e klas van het basisonderwijs gaan; ook heel spannend.

Voor elk van deze kinderen een afsluiting van het ene en een begin van een nieuwe fase in hun leven.

Dankzij de sponsoring van vele Padrinos. Van al deze kinderen weet ik heel zeker dat ze nooit zover gekomen zouden zijn of nog kunnen komen zonder die financiële hulp.

Ook voor mij is het weer een afsluiting van een periode in Guatemala; het was bijzonder om weer hier te zijn en zoveel blije gezichten te mogen zien; zoveel goeie mensen te mogen ontmoeten en zoveel steun en lieve reacties te krijgen op alles wat ik hier kan en mag doen.

Heel erg bedankt allemaal!

 

Lieve groet, Mieke