Claudia Racanac

Lieve Mensen,

Dan ook maar een verslag over Claudia, de zus van Milton.

Net als haar broer had ik voor haar ook in hetzelfde jaar Padrinos gevonden en Claudia was een ijverig meisje; haalde mooie cijfers op school en praatte altijd zo vlug dat ik haar soms niet bij kon houden met luisteren. Ze had altijd maar een droom en dat was Perito Contador worden; boekhouder dus.

In 2012 terug kwam in Guatemala en ging op bezoek ging bij haar familie. Claudia was al enkele weken weg en niemand wist waar ze gebleven was. Haar moeder en haar broers en zussen, en ik ook, waren allemaal heel erg ongerust. Het zou niet de eerste keer zijn dat een meisje ontvoerd wordt en in de prostitutie gebruikt wordt om geld mee te kunnen verdienen.

In diezelfde periode dat ik hier was kwam moeder er achter dat ze een vriendje had en ze probeerde contact te krijgen met zijn ouders. Die wilden geen reactie geven. De sponsoring stopte natuurlijk; maar dat vond ik op dat moment helemaal niet belangrijk; Claudia moest gevonden worden en terug naar haar familie. Of als dat niet kon in ieder geval gevonden worden. de politie was ook al ingeschakeld maar konden niks doen. Of ze doen niks en dat is iets anders. Voor mijn vertrek was ze nog steeds niet terecht.

In 2013 kreeg ik een telefoontje van iemand die alleen maar “hallo Mevrouw” tegen me zei toen ik opnam en ik hoorde meteen dat het Claudia was. Maar na deze woorden werd het contact meteen verbroken. Maar ze wist dus nog het telefoonnummer van het project. Je kunt niet voorstellen hoe blij ik was. Ik durfde niet terug te bellen, want je weet maar nooit. En heel veel mensen bellen met een openbare telefoon en die nummers zijn gewoon niet terug te bellen. Maar ze leefde in ieder geval en ze probeerde contact te zoeken. Later belde ze mij nog een keer en toen hebben we ’n paar minuten gesproken. Toen ik bij haar moeder op visite ging vertelde die dat ze bevallen was van een dochter en in een ziekenhuis ver uit de buurt opgenomen was. Net voor mijn vertrek belde ze weer en vertelde dat ze mij heel graag wilde spreken. Daar wilde ik maar al te graag tijd voor maken. We maakten een afspraak op een zondag; sommige dingen vergeet je nooit meer. Ze stonden met z’n drieën te wachten; haar vriend had hun dochtertje Erica op de arm en daarnaast stond Claudia. Ik wilde haar graag alleen spreken en we besloten om bij McDonalds in de tuin te gaan zitten en daar samen iets te gaan eten. Haar vriend zou wachten tot we terug kwamen.

Toen we aan een tafeltje zaten vroeg ik haar waarom ze mij wilde spreken. De reden is, zei ze, dat ik u nooit bedankt heb voor al die jaren hulp voor mijn studie. Ik had nooit naar school kunnen gaan als u er niet geweest was. Ik heb het verknald, dat weet ik, en als u mij nooit meer wil helpen met sponsoren dan begrijp ik dat ook, maar ik zei tegen mijn vriend dat ik op z’n minst een afspraak wilde maken om u en mijn Padrinos te bedanken. Na al die jaren zie ik nu pas in wat het voor mij betekend heeft. En het hele verhaal kwam er uit, ik hoefde alleen maar te luisteren. Ze raakte me en ze ontroerde me. Uiteindelijk was haar vraag of ze nog hulp zou kunnen krijgen om verder te gaan met haar studie. Haar droom was niet veranderd; Perito Contador. Waarom weet ik niet, maar ik kon het gewoon niet weigeren. Iedereen was bezet; ik was bezig aan de afronding van alles wat ik hier gedaan had en de enige die nog over was, was ikzelf. Dus besloot ik haar Madrina te worden en zij moest mij beloven dat ze alles op alles zou zetten om haar studie te halen. Ze mocht van mijn niet één jaar blijven zitten, daar is die opleiding veel te duur voor. Om een of andere reden vertrouwde ik haar helemaal. We bleven in contact via WhatsApp toen ik nog in Nederland was en ze hield me van alles op de hoogte. Ze ging weg bij haar vriend (die achteraf bleek drugs gebruikte) en dook onder bij een vriendin. Daarna is ze bij haar schoonmoeder gaan wonen die ook geen contact meer had met haar zoon. Claudia ging overdag werken en schoonmoeder ’s avonds zodat er altijd iemand was die voor Erica kon zorgen. Claudia had een baantje in de hoofdstad gevonden en moest elke dag om 4 uur ’s ochtends uit bed om daar op tijd te kunnen zijn; maar ze deed het wel. Ik heb nog ’n keer geld gestuurd omdat ze nieuwe boeken aan moest schaffen en ze bewaarde netjes overal de rekeningen van om het geld te kunnen verantwoorden. Ze heeft het 2e schooljaar weer gehaald, met een prachtige puntenlijst. Ik heb nachten niet geslapen in het afgelopen jaar zei ze, omdat ik zoveel huiswerk moest maken en ik had beloofd om het te halen en ik zal het halen ook. U hebt niet voor niks mijn studie betaald en dat zal ik laten zien ook. Ik zal alles op alles zetten om mijn diploma te halen, dat beloof ik u.

Ze heeft haar leven weer opgepakt en het contact met haar familie is weer hersteld. Ze zorgt goed voor haar dochtertje. Het zijn niet allemaal succes verhalen die ik hier meemaak, maar eentje zoals dit maakt het zo de moeite waard. Wat ben ik blij dat ik in haar geloofde en dat ik haar geholpen heb.

Claudia heeft het echt begrepen en heeft met beide handen haar 2e kans aangenomen om aan een betere te toekomst te werken voor haar en haar dochtertje Erica.

 

Lieve groet Mieke