Droom

Lieve Mensen,

 

11 jaar was ze toen ik haar voor het eerst ontmoette.

Samen met haar twee jongere zusjes nam ik haar op in het project; er waren nog 5 oudere broers en zusjes in dat gezin. Ik “vond” ze bij toeval; grote armoede was er in het gezin. De vader was verslaafd aan alcohol en soms kwam ik hem dronken op straat tegen; hij groette altijd. Moeder was blij met de hulp van de Padrinos die ze kreeg; dat scheelde ’n hoop kosten elk jaar en omdat haar man het grootste gedeelte van een klein beetje inkomen opzoop bleef er niet veel over om te eten, laat staan uniformen en nieuwe schoenen van te kopen. De drie meisjes deden het goed op school; haalden goede cijfers en gingen ook graag naar school. Ze hebben nooit een leerjaar over hoeven doen. Hun moeder, een hele rustige lieve vrouw, stimuleerde de kinderen om eruit te halen wat er in zat. Enkele jaren later kwam ik de vader van het gezin weer tegen; hij zat ergens zomaar op een stoeprand. Ik ging bij hem zitten en we praatten wat. Hij vertelde mij dingen die ik nog nooit gehoord had.  Zijn oudste zoon was verslaafd aan drugs en was gestorven in zijn armen. Vanaf dat moment was hij gaan drinken; hij huilde toen hij het mij vertelde. Hij mistte zijn zoon nog altijd; elke dag. Inmiddels drinkt hij niet meer en woont weer samen bij zijn vrouw en kinderen.

22 jaar is ze nu. Vorige week had ik een afspraak met haar jongste zusje; de enige nog in het project van dat gezin. Ze moest nog een kopie van haar schoolrapport afgeven voor haar sponsors en had verteld tegen haar zus dat wij elkaar bij de wasplaats zouden ontmoeten. En haar grote zus kwam mee omdat het al zo lang geleden was dat we elkaar gezien hadden en ze wilde mij perse spreken. Ze kwamen samen op een motor/scooter. Ik wilde je perse zien en spreken zei ze. Er is zoveel in mijn leven veranderd sinds wij elkaar hebben leren kennen, en daarom wilde ik je graag spreken. En ze begon haar verhaal.

Toen je kwam vertellen dat er Padrinos waren voor mij wist ik zeker dat ik m’n dromen waar zou kunnen maken. Ik droomde ervan om naar school te kunnen gaan en dat werd waarheid. Later droomde ik dat ik lerares zou worden en dat is ook gelukt dankzij de sponsoring. Het heeft lang geduurd voordat ik werk kon vinden, maar sinds een half jaar werk ik op een heel fijne plek met kinderen; niet als leerkracht maar meer als supervisor in een groep in een project wat opgezet is door buitenlanders. Ik ga van maandag t/m vrijdag intern en ik vind het geweldig om te doen. Ik verdiend € 400 per maand en dat is meer dan een leerkracht op de basisschool. Omdat ik intern ben hoef ik niet elke dag reisgeld te betalen en ook geen geld uit te geven aan eten. Elke maand geef ik een gedeelte aan mijn moeder en de rest kon ik sparen en daarvan heb ik mijn eerste scooter gekocht en meteen betaald. Tot zover mijn dromen die allemaal werkelijkheid werden.

Mijn volgende droom als kind was om naar de universiteit te kunnen gaan. Ik wilde je zien omdat ik je heel graag en met trots wil vertellen dat ik aangenomen ben en dat ik morgen mag beginnen. Ik kan dat helemaal zelf betalen van het geld dat ik verdien en ik kan mijn huiswerk maken in de avonden op mijn kamer waar ik werk. Ze straalde van oor tot oor en ik zat te luisteren met tranen in mijn ogen. Weet jij nog wat mijn grootste droom was, vroeg ze mij. Dat wist ik nog wel; ze wilde ooit tandarts worden had ze mij verteld toen ik haar voor het eerst zag. En die droom gaat ook uitkomen zei ze; het gaat misschien langer duren dan bij iemand die heel veel geld heeft en meteen de studie kan betalen, maar ik wordt tandarts.

Ik heb er alle vertrouwen in dat het haar gaat lukken.

 

Lieve groet Mieke