Dank

Lieve Mensen,

Mijn tijd zit er weer bijna op. Alle gezinnen hebben alle spullen voor hun kinderen zodat ze weer een jaar naar school kunnen met alles wat daarvoor nodig is. En alle gezinnen hebben weer een nieuwe binnen pot voor hun waterfilter of een nieuwe complete waterfilter als dat nodig was. Er zijn altijd wel mensen die niet op de afgesproken tijd kunnen komen, maar ze weten inmiddels allemaal waar de potten opgeslagen worden en dan gaan ze zelf wel op een andere keer langs.

Wat mij opgevallen is dit jaar is dat alle ouders waarvan de kinderen naar de middelbare school gaan nog enorm veel extra kosten hebben omdat ze bijna elke dag naar een internet café moeten om dingen op te zoeken en ook om uit te printen, en als je dan twee of drie kinderen van die leeftijd hebt dan kunnen de kosten soms wel oplopen tot omgerekend soms meer dan € 7 per week; en dat is echt heel veel als je weet dat er mensen zijn die dat misschien per dag verdienen.

Ik had wat na zitten denken op welke manier ik de families hiermee zou kunnen helpen en toen ik bij een van de gezinnen op bezoek was kwam dat weer ter sprake. Al pratende kwamen we tot de conclusie dat een oplossing zou kunnen zijn om een printer en een laptop aan te schaffen zodat alle kinderen dan naar een plaats kunnen komen waar ze in ieder geval alles uit kunnen printen en kopieën maken tegen een hele kleine vergoeding. De apparatuur zou dan moeten komen staan in een huis waar behalve plaats is ook een betonnen vloer ligt. Want op zand zouden de apparaten snel kapot kunnen gaan natuurlijk, alleen al vanwege al het stof.

Het zou bij dat gezin kunnen waar ik op dat moment was en we spraken af dat we het zouden laten rusten tot volgend jaar. Maar het liet me niet met rust omdat ik weet dat ik er zoveel kinderen mee kan helpen als het wel lukt. Ik had er ook nog met de mensen over gepraat waar ik elk jaar alle schoolspullen koop en het eerste wat ze zeiden was: als je naar de stad wil om iets te kopen dan zorgen wij voor vervoer, wij gaan met je mee. Dus ik aan het rekenen en tellen toen ik weer thuis was en de volgende dag had ik weer een nieuwe afspraak gemaakt met  het gezin waar ik eerder al geweest was. Ik had nog precies genoeg geld en ik vind altijd dat ik het beter op kan maken nu ik hier omdat ook voor het project bedoeld is en vanuit Nederland kan ik niks meer regelen. De moeder en zoon van het gezin hadden er ook al veel over gesproken omdat ze het een grandioos idee vonden. Het zou bij hun kunnen, er moest een nieuwe elektriciteitskabel aangelegd worden; een extra lamp gehangen, een tafel en wat plastic krukken aangeschaft en de zoon had al ook al nagedacht dat hij een lijst moest hebben van alle kinderen in het project zodat hij alles netjes bij zou kunnen houden.  Meteen daarna ben ik naar de markt gegaan om te vragen of het aanbod van vervoer naar de hoofdstad nog geldig was en dat was gelukkig nog. Deze mensen hadden alleen meteen de volgende dag tijd en we spraken meteen af dat we de volgende dag om 9 uur zouden vertrekken. Wij naar een winkel in de hoofdstad en laat er nu net een printer in de aanbieding zijn op die dag; de laptop viel me ook alles mee en omdat het voor een project met veel kinderen was kreeg ik ook nog eens korting.

Helemaal blij weer terug naar Antigua en de mensen van de markt hadden inmiddels al iemand geregeld die Microsoft Word en Excel wilde instaleren en een chauffeur die mij daarna met alle spullen naar San Pedro zou brengen. En als extra cadeau kreeg ik ook nog eens twee pakken kopieerpapier; samen me de installatie en het vervoer was dat hun bijdrage aan het project.  Dat was echt fantastisch!

Een broer van de moeder van het gezin is timmerman en hij was bereid om een mooi meubel te maken tegen een betaalbare prijs en dan zou “kantoortje” open kunnen. We spraken nog duidelijk af wat de bijdrage van elk gezin zou moeten zijn en op welke dagen en tijden alle kinderen van het project terecht zouden kunnen en dan was het alleen nog een kwestie van iedereen weer optrommelen en het aan alle gezinnen uitleggen. Dat was ook zo gebeurd; ik vertelde iedereen dat ik goed nieuws had en dat het in hun voordeel was als ze zouden komen. Mijn laatste zondagmiddag om twee uur allemaal bij de wasplaats in San Pedro verzamelen. In dat dorp wonen namelijk de meeste gezinnen. De meeste gezinnen waren gekomen en kon de uitleg beginnen; ik had de openingstijden op een briefje geschreven omdat ik uit ervaring weet dat dat bijna iedereen toch al weer vergeten is voordat ze thuis zijn. Per gezin moet er een kleine bijdrage betaald worden en voor losse kopieën moeten ze de helft betalen wat ze op een andere plaats zouden moeten betalen. De mensen die niet kunnen lezen kunnen vaal wel heel goed rekenen; en de meeste die er gebruik van zouden moeten maken voor de school waren enthousiast. Deze missie was geslaagd dus.

In 2020 gaan er zes kinderen niet verder met hun studie; twee zijn er geslaagd en klaar met hun opleiding, 2 zijn zwanger en twee zijn na de middelbare school gaan werken. Ik heb 4 nieuwe kinderen mogen verwelkomen in het project. In totaal zijn er nu 71 kinderen uit 31 gezinnen die gesponsord worden en die in 7 verschillende dorpen in Guatemala wonen. Al die kinderen worden door 68 families of personen gesponsord die in 10 verschillende landen op de wereld wonen. In de afgelopen periode dat ik hier was hebben 5 Padrinos de kinderen bezocht die door hen gesponsord worden; voor twee was het zelfs ook hun eerste ervaring in Guatemala.

Ook al stond ik soms voor verrassingen; er zijn gelukkig geen vervelende dingen gebeurd.

Alles is goed verlopen. Ik laat veel dankbare families en blije kinderen achter en ik weet zeker dat we allemaal weer heel blij zijn als we elkaar volgend jaar weer zien. Als je dit leest dan kan ik maar een ding zeggen: op welke manier je ook meegewerkt hebt om dit weer te laten slagen: dankjewel namens ons allemaal vanuit Guatemala!

Lieve groet Mieke